17/10/2010

Sneppe - Vaders Sellewie: 0 - 0

Voor onze derde match van dit seizoen trokken we naar onze buren "De Sneppe", een echte gemeentederby dus.
Verschillende factoren maken dat spelen op de Sneppe altijd een leuke bedoening is. De spelersvrouwen bijvoorbeeld vinden het heel interessant dat de kleedkamers/douches zich in de kantine bevinden en deze slechts gescheiden zijn van de bar door een schuifgordijn. Door de spleet van dit gordijn kunnen ze nu en dan een glimp opvangen van onze atletisch gebouwde lichamen. In het verleden waren er zelfs dames die het aandurfden een fototoestel door de spleet te steken en zo stiekem foto's namen.
De spelers vinden het op hun beurt ook leuk, omdat het veld eerder aan de kleine kant is. We zijn allen wel afgetraind, maar een klein voetbalveld maakt het ons toch wat gemakkelijker. Verder zijn de spelers van de Sneppe meestal zeer sportief, maar vooral hebben ze een nogal luidruchtige verzorger-afgevaardigde die met de nodige decibels en gevoel voor humor allerlei gevatte opmerkingen het veld instuurt.
De belangrijkste factor is wel de kleine kantine met zijn grote Martini's aan lage prijzen. Dit alles zorgt ervoor dat we altijd — niettegenstaande we de laatste jaren steeds met nogal zware verliescijfers naar huis trokken — met plezier het veld van de Sneppe betreden.

De verwachtingen voor deze wedstrijd waren niet al te hoog gespannen, te meer daar we de twee vorige wedstrijden van dit seizoen eerder zwaar onderuit gingen.
Na een tiental minuten, waar beide ploegen enkele kleine kansen hadden om de score te openen, groeide langzamerhand het vertrouwen. De Sneppeboys werden dankzij de goede verdediging onder leiding van Jo goed afgeblokt, zodat onze doelman al bij al niet zo veel werk had.
In het tweede kwartier konden we enkele goede kansen creëren. Een strak schot van Jo vloog nipt naast. Iets later ging een knaller van Yoeri net over en op een hoge bal van Jo moest de keeper eens tonen waarom hij in het doel stond.
Tussen twee haakjes, beide doelmannen zullen later nog de hoofdrol opeisen, maar dat lees je wel verder in dit relaas.
Terug naar de wedstrijd. Naar het einde toe van de eerste speelhelft kwam de Sneppe iets beter in de match maar, zoals reeds eerder vermeld, deed onze verdediging voortreffelijk haar werk.
Een beetje tot onze verbazing, maar eigenlijk niet echt onlogisch, gingen we rusten met een brilscore op het scorebord.

Na de rust verliep de wedstrijd aanvankelijk volgens hetzelfde stramien met enkele waterkansen aan beide kanten. Na een tiental minuten kregen we echter via een ontketende Dimitri een reuzenkans om de Sneppe op achtervolging te zetten. In zijn kenmerkende en onnavolgbare stijl brak hij door de Sneppedefensie en kon hij vanop rechts op doel besluiten. De keeper van de Sneppe moest werkelijk alles uit zijn kast halen om zijn netten proper te houden. Later wist dezelfde doelman op een prachtige manier een schot te pareren van een van onze spelers.

Stilaan geraakten onze dappere krijgers echter moe en moesten ze onder druk van de niet-aflatende aanvallen van de Sneppeboys beetje bij beetje terugplooien. De lichtjes gefrustreerde Sneppespelers roken hun kans en zetten een waar offensief in. Aanvankelijk hield de verdediging goed stand, maar de laatste tien minuten van de wedstrijd kreeg ze het toch knap lastig. De T85 moest nagelbijtend en op van de zenuwen — gelukkig is hij geen hartlijder — vanop de zijlijn toezien hoe we ons met lijf en leden op de bal wierpen in een ultieme poging de bressen te dichten. Dit hielp behoorlijk goed, maar toch konden we niet voorkomen dat nu en dan een tegenstrever door de mazen van het net glipte en onze doelman onder vuur nam. We mochten ons gelukkig prijzen dat onze gelegenheidskeeper — de eerste en de reservedoelman liggen beiden in de lappenmand — een dijk van een wedstrijd speelde. Zo kon hij in de slotminuten twee doelpogingen uit zijn doel ranselen.
We eindigden de wedstrijd met een 0-0 gelijkstand. Wat ons betreft een zeer puik resultaat.

Ik weet dat namen noemen altijd gevaarlijk is, maar deze keer kan ik het niet nalaten. Dit goed resultaat kwam niet alleen tot stand doordat we collectief goed georganiseerd speelden, maar ook door Jo Vandenbogaerde die in de verdediging als een rots in de branding stond.
Verder speelde Dimitri een meer dan voortreffelijke wedstrijd. De Sneppeboys hadden het knap lastig om hem van de bal te houden. Spijtig dat hij zijn harde inspanningen niet beloond zag met een doelpunt.
En ten slotte onze Stijn Stijnen lookalike gelegenheidskeeper, Dominiek Boone. Dominiek speelde werkelijk de wedstrijd van zijn leven. Dankzij hem hielden we in de slotminuten de brilscore op het bord. En dan te bedenken dat Dominiek aanvankelijk slechts de eerste wedstrijdhelft zou spelen. Hij had namelijk zijn vrouw beloofd tijdig thuis te zijn om de genodigden te verwelkomen. Gelukkig voor ons (en misschien spijtig voor zijn vrouw) heeft hij toch de complete match in het doel gestaan.

Bij deze wil ik me in naam van de ganse ploeg excuseren voor het eventueel ongemak dat dit zou veroorzaakt hebben ten huize van Dominiek.

Uw verslaggever,
Martin Byttebier AKA U60